Wear Sunscreen

An historian's view on life, leisure and less waste

Tag: Borstkanker (page 1 of 2)

Over ziek zijn, werken en uit de #ratrace stappen

This is a post (in Dutch) about my sick leave and the way I had to struggle to prove that I really couldn’t work throughout my treatment for breast cancer. I’ve decided to take myself out of the ratrace.

Pas op: dit is een lange post en ik kan u niet garanderen dat er niet af en toe een rant tussen zit. Soms moet een mens zeggen wat op haar lever ligt en dit is voor mij het moment. Om uw frustraties hierover te verzachten heb ik er wat bloemekes tussen gezet.

De ratrace en het constante moeten

Onlangs werd ik getriggerd door een bericht van Madame Octopus op haar facebookpagina. Ik ken Jenni van toen ik geschiedenis studeerde, we zaten ooit nog samen in het archief. Haar bericht ging over de alomgekende ratrace en hoe moeilijk het is om niet helemaal zot te worden van het constante ‘moeten’. Het is een onderwerp waar ik al een tijdje over nadenk. Ik niet alleen denk ik.

Veel heeft te maken met het feit dat ik momenteel ‘niet werk’, lees: in ziekteverlof ben. Het voordeel van een tijd niet te moeten werken, is dat je de tijd kunt nemen om na te denken over wat je doet met je leven. Ik zie rondom mij een heleboel mensen rennen door het leven, zwoegen van dag tot dag, vaak met veel geklaag.

Continue reading

Be social

Ons Zero Waste huis: 5 dingen die ik niet meer koop en die jij nu meteen kunt laten staan

This is a post (in Dutch) about the 5 things that I found the easiest to change while transitioning away from plastic to a #zerowaste lifestyle.

Een afvalvrije reis

Zero waste nastreven is een reis die nooit gedaan is. Het vereist een volledig omdenken van hoe we met ons geld omgaan, van veranderen waar we onze spullen kopen tot beseffen dat we veel geld gewoon in de vuilbak kieperen.

Enkele maanden geleden was er eigenlijk nog geen plan. Mijn jaar met borstkanker heeft ervoor gezorgd dat ik hard ben gaan nadenken over een beter en ecologisch verantwoorder leven. Zo had ik halsoverkop besloten om minder plastic te gaan gebruiken. Dat ik daarvoor misschien moest wegblijven uit de supermarkt, zover was ik nog niet. Het gevolg is dat ik in die supermarkt op zoek ging naar alternatieven en dat is eigenlijk geen goed idee.

Continue reading

Be social

Carpe diem en out of control haar

Documenteren of niet

Enkele maanden geleden had ik de intentie om vast te leggen wat ik allemaal meemaakte op mijn kankerreis. Ik zag het als een soort dagboek. Iets dat ik wilde bijhouden om mij er ‘later’ aan te herinneren waar ikzelf en ons gezin doorgegaan waren. Iets om ons eraan te herinneren dat je best geniet van elke dag. Carpe diem, zoiets.

Inmiddels moet ik toegeven dat ik op heel wat momenten helemaal niet meer wilde nadenken, laat staan dat ik nog wilde vastleggen wat er met mij gebeurt. Het is mij nu, 7 maanden na mijn operatie, duidelijk dat ik nooit meer dezelfde zal zijn. Dat is geen fatalistische uitspraak, dat heeft niets te maken met ‘slechte gedachten’, maar alles met de realiteit van kanker. Dat is ook de reden waarom er weinig of geen foto’s zijn van mij tijdens de chemokuur. Nochtans wilden zowel ik als de wederhelft wel graag een foto maken, ergens wil je wel documenteren, maar zo bewust ervoor gaan poseren, ging mij toch wat te ver. Continue reading

Be social

Winnen met chemo zoals de Rode Duivels met voetbal

Wear Sunscreen-Brest France

Brest, France. My home for the next two years.

Terugblik

Het is een hele tijd geleden dat ik nog eens de tijd nam om te documenteren wat er allemaal gebeurt. Ik keek het even na en moest vaststellen dat er een gat van bijna twee maanden zit tussen mijn laatste post en deze.

(EDIT: ik schreef deze post alweer 2 weken geleden, maar door de drukte kreeg ik hem maar niet online. Inmiddels wacht ik in het ziekenhuis op mijn bloeduitslagen en de start van mijn 4de chemokuur)

Nochtans zijn er in die twee maanden een heel aantal dingen de revue gepasseerd. Ik schrijf dit terwijl mijn derde chemokuur doorloopt. Dat betekent dat ik nu op de helft ben van het eerste deel van de chemokuren.

Mijn chemokuur bestaat namelijk uit twee delen: eerst 4 keer “EC” (Epirubicine-Cyclofosfamide: twee verschillende celremmende geneesmiddelen) en daarna 12 keer “Taxol”. De EC-kuren worden elke twee weken gegeven en worden gezien als de ‘zware’ chemo. De taxol-medicatie wordt wekelijks toegediend en gezien als iets ‘lichtere’ therapie.

Nu zijn de termen ‘zwaar’ en ‘licht’ vrij relatief. Al bij de eerste keer werd mij duidelijk gemaakt dat iedereen anders reageert op de medicatie. Er zijn mensen die overal doorfietsen (alhoewel je dat best niet overdrijft, iedereen heeft wel iets) en mensen die vanaf de eerste kuur volledig onderuit gaan. Dat heeft niets te maken met je zwaktes, of met je fitheid, of met je wilskracht of whatever. Ik moet zeggen dat ik het altijd vrij ergerlijk vind wanneer mensen (ik moet eigenlijk zeggen: niet-kankerpatiënten) aannemen dat je zelf die reactie in de hand hebt. Soit, ik zit vol met van die kleine ergernissen bij de onwetendheid van mijn medemensen 😉

Continue reading

Be social
« Older posts

© 2019 Wear Sunscreen

Theme by Anders NorénUp ↑