This is a post (in Dutch) about my sick leave and the way I had to struggle to prove that I really couldn’t work throughout my treatment for breast cancer. I’ve decided to take myself out of the ratrace.

Pas op: dit is een lange post en ik kan u niet garanderen dat er niet af en toe een rant tussen zit. Soms moet een mens zeggen wat op haar lever ligt en dit is voor mij het moment. Om uw frustraties hierover te verzachten heb ik er wat bloemekes tussen gezet.

De ratrace en het constante moeten

Onlangs werd ik getriggerd door een bericht van Madame Octopus op haar facebookpagina. Ik ken Jenni van toen ik geschiedenis studeerde, we zaten ooit nog samen in het archief. Haar bericht ging over de alomgekende ratrace en hoe moeilijk het is om niet helemaal zot te worden van het constante ‘moeten’. Het is een onderwerp waar ik al een tijdje over nadenk. Ik niet alleen denk ik.

Veel heeft te maken met het feit dat ik momenteel ‘niet werk’, lees: in ziekteverlof ben. Het voordeel van een tijd niet te moeten werken, is dat je de tijd kunt nemen om na te denken over wat je doet met je leven. Ik zie rondom mij een heleboel mensen rennen door het leven, zwoegen van dag tot dag, vaak met veel geklaag.

Continue reading

Be social